Vrijdag 17 april, 21.30 uur

Hopelijk is dit verslag van de afgelopen twee dagen nog door jullie te volgen. We komen net terug van een diner in het restaurant en volgens Joke is een half liter wijn aan mij al goed te merken. Gisteren vóór het vertrek hebben we een bezoek gebracht aan het museum van Zaid. Deze heeft gestudeerd in o.m. Heidelberg en is caligrafist. Onbekend is wat hij heeft gestudeerd, maar de man verdiend wel respect voor zijn inzet, zijn levenswerk. Al meer dan 25 jaar verzamelt hij allerlei zaken over de historie en cultuur van Marokko. Hij heeft een eigen galerie met kunst en cultuur. Daarnaast is hij vanaf 2002 bezig om rondom een bron een soort openlucht museum te maken over alles wat er in Marokko in vroegere tijden was. Het gaat dan om bijvoorbeeld water, om oude ambachten, om de leefwijze van de berbers enz. Niet onbelangrijk is zijn strijd tegen de verloedering door de milieuvervuiling. Het is ook verschrikkelijk om te zien hoe het soms steppeachtige landschap is vervuild met plastic. In zeven jaren heeft hij veel zaken opgebouwd. Hij noemt zijn museum dan ook natuurhistorisch en educatief.
Na het bezoek zijn we vertrokken voor een rit van 50 km. naar de Todrakloof.bij Tinerhir. Een korte rit die pas interessant werd aan de toegangsweg tot de kloof. Mooie vergezichten met een hele stadswijk van rood lemenhuizen.
Op de camping was er een tegenvaller. Een groep van 24 equipes van de ANWB was daar neergestreken met campers en caravans. Voor ons werd het toen passen en meten. Een beetje schipperen moet dan kunnen. Een Fransman (die later een Nederlander bleek te zijn) maakte amok. Hij vond dat zijn privacy werd aangetast. Hij had al een grote plek in beslag genomen en moest ook nog zo nodig het achter terrein van de buurman er bij hebben. Hij schold in het Frans, maar later bleek dat hij ook normaal Nederlands sprak (en geen Vlaams).
‘s Avonds was er een BBQ georganiseerd, in die zin, dat het helemaal vrijblijvend was en dat iedereen zijn eigen vlees, bijgerechten en drankjes meenam. Niemand liet verstek gaan. Even dreigde een naderend onweer spelbreker te zijn, maar het bleef bij een paar windvlagen.
Vanmorgen hadden we nog en bijzonder klusje. Mijn bovengebit was gescheurd met het eten van een broodje??!! Taxi’s staken nog steeds, dus met de camper naar beneden, ongeveer 10 km. Bij de eerste tandarts was de boodschap: "Le docteur est en voyage" (was op reis). Bij de tweede was reparatie pas om 3 uur in de middag mogelijk, maar ook morgenvroeg. Dus gaan we morgenvroeg nog even langs om te kijken wat er mogelijk is (ik heb gelukkig nog een reserve meegenomen).
Daarna zijn we de Todrakloof in gereden. Overweldigend hoe midden in die kloof de bergen zo loodrecht en zo hoog de lucht in steken. Ook verder staan in de kloof en langs de rivier veel palmen. De weg is er soms slecht, maar met voldoende passeermogelijkheden. Dus, goed opletten en rekening houden met het overige verkeer.
Vanavond (al weer) een diner. Begonnen werd met een lekkere salade van o.m. rijst, bietjes, sardientjes, olijven, doperwten, aardappelen, sinaasappel, tomaten. Erg lekker. Daarna een tajine met lamsvlees en kip. Tajine is een stoofschotel waarbij er veel mogelijke variaties zijn. Deze tajine was aangevuld met o.m. aardappelen, wortelen, peultjes, doperwten. De derde gang was een fruitschaal met schijven sinaasappel met kaneel en stukken banaan en zoete yoghurtsaus. Ter afsluiting werd nog koffie en thee geserveerd met zoete Marokkaanse koekjes. De leiding moest erg veel betalen t.o.v. van de prijzen die zij gewend zijn in andere gelegenheden. Wat is veel? € 4 p.p., volgens Inge bijna het dubbele van de normale prijs.
Morgen vertrekken we naar de Dadeskloof, een rit van ongeveer 100 km.
Van de sluiting van onze hordeur was een veertje gebroken. Dat is lastig als er, zoals op deze camping, veel vliegen zijn. Probleem is opgelost door er een stuk (onderbroeken)elastiek aan te binden.
Vanavond ook nog gebeld met Hennie (zuster van Joke). De situatie met Ma is stabiel. We hebben haar de groeten laten doen Waarschijnlijk gaar zij voorlopig naar het verpleeghuis, naar dezelfde afdeling als waar Pa al lange tijd woont.