Zondag 12 april, 22.30 uur
Een vermoeiende dag. Ik heb net afgewassen. Pas om 21.15 uur zaten wij aan de warme prak. Nog gekruide varkenslapjes uit Spanje, zelf gedopte doperwten (onderweg gekocht van particulier) en aardappelen van Marjane (die “dame” kom ik nog op terug). De minimumtemperatuur van vannacht + 1 gr. Het heeft bijna de hele avond en nacht gestormd. De camper stond te dansen en ik kreeg kramp in de kuiten van de kou. Vanmorgen was er een dikke mist en was het nog steeds koud. De Berber (de man die samen met nog 7 andere gezinnen alles regelde in het dorp) had door zijn dames brood laten bakken. Zijn dames waren zijn vrouw en zijn schoonzuster, maar volgens Rob kon het ook best zijn 2e vrouw zijn, want dat komt ook voor in Marokko. De 36 broden werden in porties zo warm van het vuur weggehaald. Heerlijk brood, ietsje bruin. Normaal zijn de broden wit. Om 9.00 uur zijn we vertrokken en terwijl we naar beneden reden begon ook steeds meer de zond te schijnen. Ook nu weer prachtige bloemen gezien en mooi vergezichten op de bergen. Voor ons lijkt het of alle natuur die wij in andere landen hebben gezien hier wordt tentoongesteld, zo divers zijn soms de landschappen. Op het programma van vandaag stond het thermaalbad Sidi Harazem (tevens bron waar een bronwater wordt gebotteld van gelijknamig merk). Daar rond 12.00 uur aangekomen. De buitentemperatuur was inmiddels 20 gr. en het badwater was 35 gr. Dus kon er worden gezwommen, uiteraard daar niet gemengd. Joke had eerst niet veel zin, want haar was verteld dat de Marokkaanse vrouwen hier alleen kwamen om zich te wassen (nadat ze misschien al dagen geen water en zeep hadden gezien). Nou dat viel wel mee. In de eerste plaats bedroeg de entree 30 Dirham p.p. (€ 2,70) en dat is voor de eerste de beste Marokkaan niet te betalen. In het bad bij de dames waren geen anderen dan die van onze groep en bij de mannen waren er ten hoogste 10 anderen. Best wel even lekker om in zulk lekker water te badderen nadat al je weer drie dagen geen douche hebt gezien. Van het bad ging de route naar de camping van Sefrou, maar er was ook nog een uitstapje mogelijk naar Marjane, een keten van zeer grote supermarkten in Marokko, vergelijkbaar met de grote Franse supermarkten zoals Charrefour, Leclerc enz. Wel meer dan de helft van onze dames hadden plotseling allerlei zaken nodig die nergens anders te koop waren. Deze Marjane stond in Fes, één van de koningssteden met 450.000 inwoners. We hadden wel een routebeschrijving, maar daar kwamen we niet goed uit (Geert en Anneke reden ook mee met hun camper). Uiteindelijk, naar voor ons gevoel de hele stad te hebben gezien en na veel gevraag en handenschudden van politieagenten kwamen we er toch. Een mooie zaak, maar stinkend duur. Ik heb Joke gezegd dat ze eigenlijk alleen dat maar moest kopen dat ze direct nodig had of zaken die naar verwachting moeilijk elders te krijgen zijn. Bij de kassa was de rekening toch nog weer groter dan mijn portemonnee, maar dan is een creditcard altijd weer een uitkomst. Na samen nog een kopje koffie te hebben gedronken (10 Dirham per kopje, terwijl wij ook al vaak 5 Dirham hebben betaald) begonnen we om ongeveer 17.30 uur aan de terugreis. Weer diverse keren verkeerd gereden, in smalle doodlopende straatjes terecht gekomen, over een straatmarkt gereden waar de marktkramen opzij moesten worden geschoven enz. Uiteindelijk kregen wij spontane hulp van een Engels sprekende Marokkaan. Die is bij Geert voor in de camper gestapt en heeft ons uit onze benarde positie gehaald en heeft ons naar een hoofdweg gebracht die de stad uitging. En dat allemaal met twee van die grote bakken t.o.v. van veel kleine autootjes, driewielers, bromfietsen enz. In het pikkedonker kwamen we aan op de camping. Anneke had inmiddels al en SMS gestuurd dat we onderweg waren, want in principe moet iedereen proberen om na een verplaatsing vóór het donker op de plaats van bestemming te zijn. Terwijl ik dit verhaal afsluit hoor ik achter mij zwaar geronk. Joke is met de kleren aan “even” gaan liggen. Ik zal haar straks wakker maken en zeggen dat ze ná het uitkleden verder mag slapen. Morgen blijven we hier en gaan we met een gids de stad bekijken. De stad is van oorsprong Joods, uit de 7e eeuw. In de 9e eeuw werden ze bekkers tot de islam. In de 13e eeuw was Sefrou en toevluchtsoord voor Joden die o.a. uit Algerije vluchtten. Hier staat de oudste synagoge van Marokko. Morgenavond is er een diner in het campingrestaurant (al weer eten buiten de deur).
Een vermoeiende dag. Ik heb net afgewassen. Pas om 21.15 uur zaten wij aan de warme prak. Nog gekruide varkenslapjes uit Spanje, zelf gedopte doperwten (onderweg gekocht van particulier) en aardappelen van Marjane (die “dame” kom ik nog op terug). De minimumtemperatuur van vannacht + 1 gr. Het heeft bijna de hele avond en nacht gestormd. De camper stond te dansen en ik kreeg kramp in de kuiten van de kou. Vanmorgen was er een dikke mist en was het nog steeds koud. De Berber (de man die samen met nog 7 andere gezinnen alles regelde in het dorp) had door zijn dames brood laten bakken. Zijn dames waren zijn vrouw en zijn schoonzuster, maar volgens Rob kon het ook best zijn 2e vrouw zijn, want dat komt ook voor in Marokko. De 36 broden werden in porties zo warm van het vuur weggehaald. Heerlijk brood, ietsje bruin. Normaal zijn de broden wit. Om 9.00 uur zijn we vertrokken en terwijl we naar beneden reden begon ook steeds meer de zond te schijnen. Ook nu weer prachtige bloemen gezien en mooi vergezichten op de bergen. Voor ons lijkt het of alle natuur die wij in andere landen hebben gezien hier wordt tentoongesteld, zo divers zijn soms de landschappen. Op het programma van vandaag stond het thermaalbad Sidi Harazem (tevens bron waar een bronwater wordt gebotteld van gelijknamig merk). Daar rond 12.00 uur aangekomen. De buitentemperatuur was inmiddels 20 gr. en het badwater was 35 gr. Dus kon er worden gezwommen, uiteraard daar niet gemengd. Joke had eerst niet veel zin, want haar was verteld dat de Marokkaanse vrouwen hier alleen kwamen om zich te wassen (nadat ze misschien al dagen geen water en zeep hadden gezien). Nou dat viel wel mee. In de eerste plaats bedroeg de entree 30 Dirham p.p. (€ 2,70) en dat is voor de eerste de beste Marokkaan niet te betalen. In het bad bij de dames waren geen anderen dan die van onze groep en bij de mannen waren er ten hoogste 10 anderen. Best wel even lekker om in zulk lekker water te badderen nadat al je weer drie dagen geen douche hebt gezien. Van het bad ging de route naar de camping van Sefrou, maar er was ook nog een uitstapje mogelijk naar Marjane, een keten van zeer grote supermarkten in Marokko, vergelijkbaar met de grote Franse supermarkten zoals Charrefour, Leclerc enz. Wel meer dan de helft van onze dames hadden plotseling allerlei zaken nodig die nergens anders te koop waren. Deze Marjane stond in Fes, één van de koningssteden met 450.000 inwoners. We hadden wel een routebeschrijving, maar daar kwamen we niet goed uit (Geert en Anneke reden ook mee met hun camper). Uiteindelijk, naar voor ons gevoel de hele stad te hebben gezien en na veel gevraag en handenschudden van politieagenten kwamen we er toch. Een mooie zaak, maar stinkend duur. Ik heb Joke gezegd dat ze eigenlijk alleen dat maar moest kopen dat ze direct nodig had of zaken die naar verwachting moeilijk elders te krijgen zijn. Bij de kassa was de rekening toch nog weer groter dan mijn portemonnee, maar dan is een creditcard altijd weer een uitkomst. Na samen nog een kopje koffie te hebben gedronken (10 Dirham per kopje, terwijl wij ook al vaak 5 Dirham hebben betaald) begonnen we om ongeveer 17.30 uur aan de terugreis. Weer diverse keren verkeerd gereden, in smalle doodlopende straatjes terecht gekomen, over een straatmarkt gereden waar de marktkramen opzij moesten worden geschoven enz. Uiteindelijk kregen wij spontane hulp van een Engels sprekende Marokkaan. Die is bij Geert voor in de camper gestapt en heeft ons uit onze benarde positie gehaald en heeft ons naar een hoofdweg gebracht die de stad uitging. En dat allemaal met twee van die grote bakken t.o.v. van veel kleine autootjes, driewielers, bromfietsen enz. In het pikkedonker kwamen we aan op de camping. Anneke had inmiddels al en SMS gestuurd dat we onderweg waren, want in principe moet iedereen proberen om na een verplaatsing vóór het donker op de plaats van bestemming te zijn. Terwijl ik dit verhaal afsluit hoor ik achter mij zwaar geronk. Joke is met de kleren aan “even” gaan liggen. Ik zal haar straks wakker maken en zeggen dat ze ná het uitkleden verder mag slapen. Morgen blijven we hier en gaan we met een gids de stad bekijken. De stad is van oorsprong Joods, uit de 7e eeuw. In de 9e eeuw werden ze bekkers tot de islam. In de 13e eeuw was Sefrou en toevluchtsoord voor Joden die o.a. uit Algerije vluchtten. Hier staat de oudste synagoge van Marokko. Morgenavond is er een diner in het campingrestaurant (al weer eten buiten de deur).
Geen opmerkingen:
Een reactie posten