Woensdag 9 april 2009, 21.00 uur

De camping in Al Hoceima, gisteren, was inderdaad verdwenen. Dus werden de campers opnieuw aan het strand gezet. Vaak reed er politie langs of een auto van de beveiliging. We werden goed bewaakt. ‘S Middags een beetje door de stad geboemeld. Het is een moderne studentenstad, zonder veel oude gebouwen. Een colaatje gedronken op een terras waar wij de eigenaar ontmoetten met de mededeling dat hij ook een paar Nederlandse woorden kende: "Ik heb een broer en een zus"??!! Hij had wel twee broers die in Nederland werkten, maar hij kon zijn geld wel in Marokko verdienen. Wij moesten op tijd terug zijn, omdat Rob een etentje had georganiseerd (de campings hoefden immers niet betaald te worden). Het was een voortreffelijke maaltijd. Eerst een grote saladeschotel. Daarna werd per 5 personen een grote schaal met zeker 7 soorten vis gebracht, w.o. sardientjes, inktvis, garnalen, schol, en een soort tonijn. Het bijzondere was deze avond dat we onze wijn niet hoefdenn mee te brengen. Zowel wijn als bier werd daar geschonken. Niet alle Marokkanen zijn dus praktiserend moslim. Overigens, de wijn was volgens het etiket van Marokkaanse afkomstig en het bier werd ook in Marokko gebrouwen (volgens Rob in dezelfde brouwerij als die van Heineken).
Vanmorgen zijn we vertrokken naar Saidi, nog steeds aan de Middellandse zee, de grensplaats met Algerije. Vóór deze plaats is een enorm resort gebouwd met heel veel te verhuren of te verkopen (vakantie)appartementen. Deze zijn vrijwel allemaal onbewoond en vaak nog niet helemaal afgebouwd. Om ongeveer 15.00 uur was iedereen binnen op de camping. Omdat we hier twee nachten staan gingen de vrouwen direct hun wasjes doen. De mannen waren druk met water vullen en/of wc’s legen. Na al die inspanning was het tijd voor een hapje en een drankje. Het werd steeds gezelliger en de plannen voor het koken werden steeds vager. Uiteindelijk gingen we met 7 van de 18 stellen naar een restaurant voor een pizza o.i.d. Het dagmenu was ook aantrekkelijk, saladeschotel met lasagne / fruit de mer (zeevruchten, vis). Dit werd door ons niet zo gelezen. Wij dachten óf lasagne óf fruit de mer. Uiteindelijk bleek het lasagne te zijn met zeevruchten en niet, zoals bij ons, met gehakt. Het was erg lekker. Toen moest worden afgerekend. Dirham 1200 voor 14 personen, inclusief de drankjes, zeg maar € 100. Ook hier kon Heineken worden besteld. Zes mensen hadden dat gedaan en dat is toch wat duurder dan een gewoon drankje. Het afrekenen werd ons bemoeilijk omdat het licht uitging, in de hele stad. Inmiddels is de stroom weer een half uurtje terug, maar in het restaurant moesten de kaarsjes ons helpen.
Eén bijzonderheid, die al speelt vanaf de dag vóór de overtocht is het volgende. Henk en Annie hebben een nieuwe camper. Aan de zijkant zitten twee identieke grijze kleppen voor het vullen van vloeistof, dieselolie en water. Bij het dieselolie tanken heeft Henk een paar liter per ongeluk in de watertank gegooid. Vbij alle reisdagen wordt nu de tank gevuld, eerste met water en soda, maar vandaag voor het eerst met water en Dreft. Na een tijd rijden en (volgens Annie) klotsen wordt de tank weer geleegd en weer gevuld met schoon water. Inmiddels kan wel weer met het water worden afgewassen en gewassen, maar voor koken wordt het nog steeds niet gebruikt.
Joke ligt al een tijdje in bed en ik ga nu ook. De meesten liggen rond 22.00 uur al in bed