donderdag 16 april 2009




Woensdag 15 april, 20.30 uur

Vanmorgen zijn we eerst naar een klooster gegaan van de Franciscanerorde. Omstreeks 1920 is hier een non blijven hangen die zich heeft toegelegd op het maken van berbertapijten en op borduurwerk met specifieke patronen uit Marokkaanse streken en steden. Momenteel wordt door vrouwen uit Midelt en omgeving dagelijks onder hun leiding gewerkt. Zodra een werk af is krijgen de vrouwen betaald. Het klooster moet maar zien dat zij het weer verkoopt. De vrouwen nemen ook werk mee naar huis waar zij samen met de kinderen hetzelfde werk doen. Vaak zijn het vrouwen die om e.a. reden niet zelfstandig aan de kost kunnen komen, bijvoorbeeld omdat ze weduwe zijn of omdat ze niet getrouwd zijn.
Om 10.00 uur zijn we aan de reis van 220 km. naar Tinjejdad begonnen. Een reis van de Middelatlas naar de Hoge Atlas. Toen we door de Tunnel du Légionnaire kwamen werd het warm. De lange spijkerbroeken werden verruild voor korte broeken en hemdjes. Nu is het buiten nog 21 gr. en binnen in de camper 26 gr. We kwamen over hoogten van 2000 m. Nu zitten we op 1050 m. Het landschap was een soort woestijnlandschap met zo nu en dan een soort oase aan de rivier met huisjes en palmbomen. Verder opnieuw veel armoede gezien. Schaapherders, nomadententen, lemen huiisjes en bedelende kinderen langs de weg. Dat blijft schrijnend maar ons wordt nog steeds aangeraden niets te geven omdat dat niets oplost. Onderweg werden we aan de kant gedirigeerd dooir de politie. Er zou een wielerpeleton langs komen over ongeveer een kwartier. Uiteindelijk duurde het een uur. Wij hebben in de tussentijd diesel getankt en een colaatje gedronken. Over de dieselolie nog het volgende. Wij moeten steeds zorgen dat we de tank gevuld houden. Er is namelijk naast een staking van buschauffeurs en taxirijders ook een staking van vrachtwagenchauffeurs. De tankstations worden daarom slecht bevoorraad. Dus, tank half leeg, dan direct weer proberen aan te vullen. Tot nu toe lukt dat nog. We staan nu op een parkeerplaats bij een museum, een paar kilometer buiten Tinjejdad. Morgen om 9.00 gaan we dit museum bezoeken waarna we verder gaan naar camping Le Soleil bij Tinerhir. Daar is de Todrakloof. Dat moet prachtig zijn om te zien. Van hier is het maar 50 km. Hier staat soms veel wind die met onverwachte vlagen komt opzetten. Vanmiddag zaten we na aankomst buiten een borrel te drinken. Omdat het nogal warm was hadden Henk en Anni (ja, die al weer) de luifel uitgezet. Een luifel van 5 m. breed en een paar meter uitgerold; de poten niet vastgezet. Ik had ook de luifel een eindje uitgezet, maar de poten wel met één pin vastgezet. Je raad het al, een rukwind. De luifel van Henk vloog de lucht in, de stokken tegen de camper, maar gelukkig was er verder geen schade. Hij heeft hij overigens ook al genoeg. Mijn luifel kon ik nog op tijd bergen. De enige schade was dat de tafels, stoelen, glazen en de nootjes op de grond lagen. Joris heeft de nootjes opgegeten. Die heeft daarom ook minder voer gehad. Wij hebben aardappelpuree met (verse) tuinbonen gegeten. Die tuinbonen hadden we een paar dagen geleden al gekocht langs de weg (samen met de doperwten). Onder de bergruimte van ons bed blijft het toch nog redelijk koel. Het doppen van de bonen was veel minder werk dan die van de doperwten.
Nu zitten we aan de koffie om weer op krachten te komen na een lange reisdag en de borrels daarna. Het was overigens gezellig. Voor het eerst kwamen bijna alle camperaars bij elkaar zitten voor de borrel. Door diversen werden nootjes en wordt rondgedeeld.
Betsy van harte gefeliciteerd met je verjaardag.

3 opmerkingen:

  1. hoihoi,

    we volgen jullie echt iedere dag hoor!
    ik blijf de verhalen leuk vinden en mooie foto's. Ik hoop dat Joke zich al weer wat beter voelt, moeten jullie maar niet zoveel bonensoep eten. daar zijn niemands darmen tegen op gewassen. tot de volgende berichten en veel succes.
    gr. gerard en carolien
    en een knuf voor joris.

    BeantwoordenVerwijderen
  2. Jan en Lya de Wee17 april 2009 om 04:20

    Hoi Joke en Dick,

    Ja daar zijn we weer. Die werkende mensen hebben natuurlijk niet dagelijks de tijd maar dan is het wel leuk om een paar dagen tegelijk te lezen. De paasdagen hebben wij opgepast op OLivia en dat was een wareconditieslag omdat Olivia een flinke hoest had die met name 's nachts dominant wwas. Dus met een babyfoon naast me werden wij dikwijkls wakker gehoest. Was heel zielig voor Olivia maar onze rust is maar zeer beperkt geweest van vrijdag tot en met dinsdag. Was wel heel gezellig zon grietje van 8 maanden in huis te hebben.
    Als ik hget goed lees hebben jullie wel een hele mooie reis met leuke ervaringen. Het is geweldig om jullie reis te volgen en bovendien wordt het leuk geschreven. Ik denk dat dit merendeel het werk van Dick is. Als dat zo is dan kun je rustig een boekje gaan schrijven. Ik begrijp dat de kaarten ook meegenomen zijn en dat er weer een mooie klik is met een aantal mensen. Dat lijkt me toch wel gezellig op zo'n reis. Later zullen we wel horen hoe het verder onder elkaar is gegaan.
    Joke hoe is het trouwens met je moeder. Ik lees hier niets meer van terug dus ik hoop dat het een beetje beter gaat met haar en zij in goede handen is.
    Lieve mensen geniet van jullie mooie reis en tot een volgend bericht.

    Groetjes,
    Jan en Lya

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Hallo, even een korte reactie. Het schaap is zojuist gedood en die moeten we straks gaan eten. Hopelijk verzorgt joke verslag. Van Joke haar moeder heben we niets meer gehoord. We bellen dit wekend nog wel en keer, maar zoals al geschreven: De toestand is stabiel en de verdere ontwikkelingen moeten worden afgewacht. Revalidatie? Verpleging?

    In ieder geval leuk dat jullie en beetje met ons meeleven. Jammer voor jullie dat het niet live kan zijn, maar dat hebben jullie misschienn nog tegoed

    groetjes,.

    Joke en Dick

    BeantwoordenVerwijderen